Ελλάδα 2.0: προς ολοταχώς για την καταστροφή

“Δεν μιλάμε θεωρητικά. Αυτή την περιβόητη «ανάπτυξη» τη ζήσαμε, την καταγράψαμε και τη μεταφέρουμε στη νεολαία και σε όσους εξακολουθούν να τη στηρίζουν για προσωπικά τους συμφέροντα.”

Μοιράζομαι στην ομάδα μας την καταγγελία του φίλου μου, καθώς παρακολουθούμε τις εξελίξεις σχετικά με την επέκταση του λιμανιού.

Από τον τόπο μας βλέπουμε την πανέμορφη Εύβοια, που κάποτε ήταν καταπράσινη και σήμερα μετατρέπεται σε μια απέραντη πλατφόρμα ανεμογεννητριών. Τη νύχτα, ολόκληρο το νησί αναβοσβήνει από τα φώτα τους, σαν ένα κακόγουστο χριστουγεννιάτικο δέντρο.

Την ίδια στιγμή, όλο και περισσότερα αεροπλάνα περνούν πάνω από τα κεφάλια μας.

Μιλάμε για εσένα, για εμένα και για όσους ζήσαμε έναν όμορφο τόπο και ένα μοναδικό τοπίο, κάνοντας μπάνιο και σερφ στα κύματα του πανέμορφου Ευβοϊκού. Σήμερα, όμως, ανακοινώνονται δεκάδες ακατάλληλες παραλίες, ενώ στη Χαμολιά ήδη καταλήγουν, μέσω υποθαλάσσιου αγωγού, επεξεργασμένα λύματα και σχεδιάζεται η εξυπηρέτηση ακόμη περισσότερων περιοχών.

Δεν μιλάμε θεωρητικά. Αυτή την περιβόητη «ανάπτυξη» τη ζήσαμε, την καταγράψαμε και τη μεταφέρουμε στη νεολαία και σε όσους εξακολουθούν να τη στηρίζουν για προσωπικά τους συμφέροντα.

Μπράβο και ευχαριστώ για τη δημοσίευσή σου!

Γράφει ο Raffaelo Saracini, Ψυχοθεραπευτής M.Sc:

«Η Ελλάδα δεν αναπτύσσεται. Μετατρέπεται σε εμπόρευμα.

Μας έχουν πείσει ότι κάθε γερανός είναι πρόοδος. Ότι κάθε ξενοδοχείο είναι ανάπτυξη. Ότι όσο περισσότεροι τουρίστες έρχονται, τόσο πιο επιτυχημένη είναι η χώρα.

Αλλά υπάρχει μια ερώτηση που σχεδόν κανείς δεν τολμά να κάνει.

Πότε σταματά η ανάπτυξη και αρχίζει η καταστροφή;

Ένας οργανισμός που μεγαλώνει ασταμάτητα, χωρίς όρια, δεν θεωρείται υγιής. Το ίδιο θα έπρεπε να ισχύει και για μια χώρα.

Κόβουμε δάση, χτίζουμε σε κάθε ελεύθερο κομμάτι γης, εξαντλούμε τους υδάτινους πόρους, γεμίζουμε τις θάλασσες και τις παραλίες, όχι επειδή το απαιτεί κάποια πραγματική ανάγκη, αλλά επειδή το απαιτεί η απληστία.

Δεν σχεδιάζουμε το μέλλον. Το ξεπουλάμε.

Και το πιο ειρωνικό είναι ότι καταστρέφουμε ακριβώς αυτό που κάνει την Ελλάδα μοναδική: τη φύση, το τοπίο, την αυθεντικότητα.

Δηλαδή, τον πραγματικό λόγο για τον οποίο οι άνθρωποι θέλουν να έρθουν εδώ.

Μια κοινωνία που θυσιάζει το αύριο για τα κέρδη του επόμενου καλοκαιριού δεν επενδύει. Υποθηκεύει το μέλλον της.

Η πραγματική πρόοδος δεν γνωρίζει μόνο πώς να αναπτύσσεται.

Γνωρίζει και πότε να σταματά.»