Η Ραφήνα είναι το σπίτι μας. Και το σπίτι μας το σεβόμαστε.

Στα σκαλάκια έξω από το Δημαρχείο, μετά τη λήξη των μαθημάτων ή αργότερα και μέχρι το βράδυ, συγκεντρώνονται συχνά μαθητές και νέοι. Είναι απολύτως θετικό να υπάρχει ζωντάνια στον δημόσιο χώρο. Όμως, το επόμενο πρωί η εικόνα που μένει –με απορρίμματα πεταμένα γύρω, ενώ δίπλα υπάρχει άδειος κάδος– δεν τιμά κανέναν.

Χωρίς να στοχοποιούμε κανέναν και χωρίς να γνωρίζουμε αν πρόκειται αποκλειστικά για μαθητές ή για άλλους που περνούν από το σημείο, οφείλουμε να πούμε το αυτονόητο: ο σεβασμός φαίνεται όταν δεν μας βλέπουν. Η αγωγή δεν είναι λόγια· είναι πράξεις της καθημερινότητας. Είναι το να κάνεις δύο βήματα παραπάνω και να πετάξεις το σκουπίδι σου στον κάδο.

Πίσω από κάθε “πρωινό καθάρισμα” υπάρχει ο κόπος εργαζομένων της καθαριότητας, ανθρώπων που σηκώνονται νωρίς για να είναι η πόλη καθαρή και αξιοπρεπής για όλους. Δεν είναι σωστό να επιβαρύνονται επειδή κάποιοι θεωρούν τον δημόσιο χώρο «ξένο» ή «χωρίς κανόνες».

Ας κρατήσουμε, λοιπόν, μια απλή συμφωνία πολιτισμού: Καθόμαστε, συζητάμε, περνάμε καλά – και αφήνουμε τον χώρο όπως τον βρήκαμε.
Γιατί η Ραφήνα είναι το σπίτι μας. Και το σπίτι μας το σεβόμαστε.