Η Βασιλόπιτα της ΔΗΜ.Τ.Ο. ΝΔ Ραφήνας-Πικερμίου και το… θαύμα της μεταμέλειας!

Χθες, στην κοπή της πίτας της ΔΗΜ. Τ.Ο. ΝΔ στη Ραφήνα, συνέβη κάτι που δεν το γράφει ούτε το ημερολόγιο ούτε το καταστατικό: είδαμε μια πρωτοφανή «συγκέντρωση συμφιλίωσης» με πρόσωπα που, στο παρελθόν, δεν ήταν απλώς… σε άλλη γραμμή· αλλά ήταν σε άλλο πολιτικό μετερίζι. Κι όμως, βρέθηκαν εκεί, χαμογελαστοί, ευγενικοί, σχεδόν συγκινημένοι – λες και περνώντας από τη πόρτα του ξενοδοχείου «ΑΥΡΑ» πάτησαν το «reset» της πολιτικής τους συνείδησης.

Δεν θα τους παρεξηγήσουμε. Η πολιτική, άλλωστε, είναι σαν τον καιρό στο λιμάνι: αλλάζει γρήγορα και, αν δεν έχεις λάβει τα μέτρα σου πάς στο πάτο και δεν έχεις στον ήλιο μοίρα καθώς δεν στηρίζεσαι στις ικανοτητές σου, αλλά στα ρουσφέτια που θα ζητήσεις.

Κάποιοι που κάποτε έβλεπαν τη ΝΔ σαν «κόκκινο πανί», τώρα την είδαν όπως τον πατέρα του ο άσωτος υιός. Και κάπως έτσι, από την “αντίσταση” περάσαμε στην “παρουσία”, από την κριτική στην αγκαλιά, και από τις βαριές κουβέντες στα χαλαρά “τι κάνεις, χρόνια πολλά”.

Το ωραίο είναι ότι η βασιλόπιτα δεν κάνει διακρίσεις. Κόβεται για όλους: για τους σταθερούς, για τους νέους, για τους φίλους, αλλά και για εκείνους που θυμήθηκαν ξαφνικά ότι «πάντα είχαν μια συμπάθεια στη Νέα Δημοκρατία». Και κάπου εκεί, ανάμεσα στα χειροκροτήματα και στις φωτογραφίες, είχαμε  την αίσθηση πως η εκδήλωση είχε ένα επιπλέον μήνυμα: στη Ραφήνα, η ΝΔ είναι κάτι σαν τον Άγιο Παντελεήμονα – μεγάλη η χάρη του και να μας προστατεύει.

Για να είμαστε όμως δίκαιοι: καλώς να ορίσουν. Η πόρτα της παράταξης είναι ανοιχτή, ειδικά όταν οι άνθρωποι θέλουν να στηρίξουν, να συμβάλουν και να δουλέψουν.

Και μια τελευταία κουβέντα, καθαρή: όσοι εμφανίστηκαν τώρα, καλό είναι να μην υψώνουν τον τόνο της φωνής τους, ούτε να κουνάνε το δάχτυλο σε ανθρώπους που κράτησαν την παράταξη όρθια στα δύσκολα, πρόσφεραν με συνέπεια και δεν ζήτησαν ποτέ ανταλλάγματα. Η ΝΔ στη Ραφήνα έχει μνήμη – και οι «παλιοί και πιστοί» δεν χρειάζονται μαθήματα από όψιμες… μεταγραφές.