Αρτέμιδα: Επικίνδυνη προβλήτα στο αλιευτικό καταφύγιο – τέσσερα χρόνια αδιαφορίας

Αρτέμιδα: Επικίνδυνη προβλήτα στο αλιευτικό καταφύγιο – τέσσερα χρόνια αδιαφορίας

Σοβαρό ζήτημα δημόσιας ασφάλειας εξακολουθεί να υφίσταται στο αλιευτικό καταφύγιο της Αρτέμιδας, όπου τμήμα της προβλήτας έχει υποστεί καθίζηση από το 2022, χωρίς μέχρι σήμερα να έχει πραγματοποιηθεί ουσιαστική επισκευή ή έστω στοιχειώδης αποκατάσταση.

Παρά το γεγονός ότι το πρόβλημα είναι γνωστό εδώ και τέσσερα χρόνια, με δημόσιες αναφορές και κοινοβουλευτική ερώτηση ήδη από το 2022, η προβλήτα παραμένει σε επικίνδυνη κατάσταση, χωρίς επαρκή σήμανση, χωρίς φραγμούς και χωρίς μέτρα προστασίας.

Κίνδυνος για πολίτες, παιδιά και επαγγελματίες

Καθημερινά, πολίτες προσεγγίζουν την προβλήτα για να αγοράσουν ψάρια απευθείας από τους επαγγελματίες αλιείς. Το έδαφος όμως παρουσιάζει αστάθεια και κενά, με υπαρκτό και ορατό κίνδυνο πτώσης στη θάλασσα.

Η κατάσταση γίνεται ακόμη πιο ανησυχητική, καθώς σε πολύ κοντινή απόσταση λειτουργεί ναυτικός όμιλος, με αποτέλεσμα παιδιά να κινούνται και να παίζουν στον χώρο, συχνά χωρίς να αντιλαμβάνονται τον κίνδυνο που εγκυμονεί μια προβλήτα σε αυτή την κατάσταση.

Αυτοσχέδιες λύσεις από τους ίδιους τους ψαράδες

Αντί για οργανωμένη επισκευή, οι επαγγελματίες ψαράδες αναγκάστηκαν να καταφύγουν σε πρόχειρες, αυτοσχέδιες λύσεις, χρησιμοποιώντας παλέτες και ξύλα για να μπορούν να προσεγγίζουν τα σκάφη τους. Πρόκειται για λύσεις που δεν πληρούν καμία προδιαγραφή ασφάλειας, αλλά κρίθηκαν αναγκαίες ώστε να συνεχιστεί η επαγγελματική τους δραστηριότητα.

Η αλιεία ως πυλώνας της τοπικής οικονομίας

Οι επαγγελματίες ψαράδες στηρίζουν διαχρονικά την τοπική αγορά και οικονομία της Αρτέμιδας. Δεν πρόκειται για μια περιθωριακή δραστηριότητα, αλλά για κομμάτι της ταυτότητας της περιοχής.
Η Αρτέμιδα υπήρξε ψαροχώρι, και η αλιεία αποτέλεσε για δεκαετίες βασικό στοιχείο ανάπτυξης και καθημερινής ζωής.

Κι όμως, σήμερα οι άνθρωποι αυτοί εργάζονται χωρίς τις στοιχειώδεις υποδομές:

• δεν υπάρχει πάγκος για τη διαχείριση των αλιευμάτων,
• δεν υπάρχει σκίαση για τον εξοπλισμό και τα εργαλεία τους,
• και κυρίως, δεν υπάρχει ασφαλής πρόσβαση στον επαγγελματικό τους χώρο.

Να κλείσει η πρόσβαση; Και οι ψαράδες τι θα κάνουν;

Εύλογα τίθεται το ερώτημα:
αν η προβλήτα θεωρείται επικίνδυνη, γιατί δεν έχει κλείσει επίσημα η πρόσβαση;
Και αν κλείσει, πώς θα εργαστούν οι επαγγελματίες ψαράδες;

Η σημερινή κατάσταση δείχνει ένα επικίνδυνο κενό ευθύνης:
ούτε επισκευή, ούτε επίσημο κλείσιμο, ούτε προσωρινή ασφάλιση.

Ποιος θα αναλάβει την ευθύνη αν συμβεί το μοιραίο;

Το πιο κρίσιμο ερώτημα παραμένει αναπάντητο:
αν συμβεί ένα θανατηφόρο ατύχημα, ποιος θα είναι ο υπεύθυνος;

Θα υπάρξει ποτέ λογοδοσία;
Ή θα αποδοθεί ξανά η ευθύνη στη βροχή, στον άνεμο, στην “απροσεξία των πολιτών” ή σε ένα ακόμη μήνυμα τύπου «απαγορεύεται η πρόσβαση με δική σας ευθύνη»;

Η μετακύλιση της ευθύνης στους πολίτες δεν είναι Δημοκρατία.
Στο παρελθόν, σε παρόμοια περιστατικά, κατηγορήθηκαν τα καιρικά φαινόμενα και οι ίδιοι οι πολίτες — ποτέ όμως δεν ανέλαβε ευθύνη κανένας πολιτικός, ιδιαίτερα σε τοπικό επίπεδο.

Αν υπάρχει υπεύθυνος φορέας, οφείλει να κατονομαστεί από σήμερα, πριν να είναι αργά.

Πριν γραφτεί ένα τραγικό ρεπορτάζ

Το αλιευτικό καταφύγιο δεν είναι εγκαταλελειμμένος χώρος. Είναι χώρος εργασίας, σημείο καθημερινής παρουσίας πολιτών και χώρος δραστηριοτήτων παιδιών.

Η συνεχιζόμενη αδιαφορία γεννά εύλογα ερωτήματα και αγανάκτηση.
Το ζητούμενο είναι να ληφθούν άμεσα μέτρα, έστω προσωρινά, πριν χρειαστεί να γραφτεί αυτό το θέμα όχι ως καταγγελία, αλλά ως τραγικό γεγονός.