Δύο πόλεις, ένα πρόβλημα!Σκοτάδι αντί για γιορτή…

Γράφει ο Σάββας Ιωαννίδης, Αντιπρόεδρος Εμπορικού Συλλόγου Αρτέμιδας και μέλος του Συλλόγου Επαγγελματοβιοτεχνών Ραφήνας Πικερμίου

Λίγες ημέρες πριν την πιο φωτεινή γιορτή του χρόνου – τα Χριστούγεννα – οι δύο πόλεις, Αρτέμιδα και Ραφήνα, παρουσιάζουν εικόνα εγκατάλειψης.
Οι δρόμοι σκοτεινοί, τα στολίδια ανύπαρκτα και η απουσία των αρχόντων των πόλεων μας εκκωφαντική.

Καμία εορταστική νότα, καμία προσπάθεια να δημιουργηθεί αυτή η μαγεία που κάνει μικρούς και μεγάλους να χαμογελούν.
Αντί για φως και χαρά, οι δύο παραλιακές πόλεις εκπέμπουν αδιαφορία, σιωπή και μια μελαγχολία που δε συνάδει με το πνεύμα των ημερών.

Απέναντι σ’ αυτήν την εικόνα, στέκονται τα καταστήματα.
Οι επιχειρηματίες, με ό,τι μέσα διαθέτουν, προσπαθούν να δώσουν μόνοι τους τον εορταστικό τόνο, να φέρουν λίγη λάμψη στους δρόμους και να στηρίξουν τις τοπικές αγορές.

Οι Εμπορικοί Σύλλογοι Αρτέμιδας και Ραφήνας είναι αυτοί που – για ακόμη μια φορά – βγάζουν το φίδι από την τρύπα.
Διοργανώνουν Λευκές Νύχτες για να καλύψουν την απραξία των δημοτικών αρχών, προσπαθώντας να δώσουν πνοή σε αγορές που ασφυκτιούν.

Σε δύο Δήμους δεν υπήρξε καμία μέριμνα για χριστουγεννιάτικες εκδηλώσεις.
Καμία.
Κι έτσι, η διοργάνωση Λευκής Νύχτας ήταν η μόνη προσπάθεια για να αυξηθεί ο τζίρος των καταστημάτων και να παραμείνουν ζωντανές οι αγορές.
Γιατί διαφορετικά, όλοι γνωρίζουμε τι θα συμβεί: ο κόσμος και ο τζίρος θα μεταφερθούν στο εκπτωτικό χωριό.
Εκεί όπου υπάρχει φως, εορταστική ατμόσφαιρα και διάθεση χαράς.

Αυτή είναι η σκληρή αλήθεια.
Οι έμποροι παλεύουν μόνοι τους.
Και αντί να έχουν συμμάχους, βρίσκουν εμπόδια και τρικλοποδιές.
Χαρακτηριστικό παράδειγμα, το ότι δημοτική αρχή αρνήθηκε χορηγία 1.500 ευρώ για τη Λευκή Νύχτα – χωρίς πειστική αιτιολογία.
(Οι λόγοι, ας μείνουν για την ώρα εκτός δημοσιότητας· όποιος ενδιαφέρεται, τους γνωρίζει…)

Το κόστος στολισμού μιας πόλης δεν είναι μεγάλο.
Το κόστος της αδιαφορίας, όμως, είναι τεράστιο.
Γιατί δεν πλήττει μόνο τους επαγγελματίες – πλήττει το κλίμα, τη διάθεση, την ψυχολογία ολόκληρης της πόλης.

Οι πολίτες θέλουν να νιώσουν χαρά, να βγουν έξω, να περπατήσουν, να ζήσουν όμορφα συναισθήματα.
Και τότε θα ψωνίσουν, θα στηρίξουν την αγορά, θα γεμίσουν τις γειτονιές ζωή.
Όμως, οι πόλεις μας έχουν πάψει να προσφέρουν αυτό το συναίσθημα.

Και το ερώτημα μένει ανοιχτό:
Γιατί;
Γιατί τόση αδιαφορία;
Γιατί απαξιώνουμε τις ίδιες μας τις πόλεις;

Οι πόλεις μας αξίζουν καλύτερα.
Αξίζουν φως, χρώμα και χαμόγελα.
Οι δημότες αξίζουν σύγχρονες, ζωντανές πόλεις, που αφήνουν θετικές αναμνήσεις και όχι απογοήτευση.

Όσο οι διοικήσεις θα κοιτάζουν αλλού,
θα υπάρχουν άνθρωποι, επαγγελματίες, πολίτες και σύλλογοι που θα συνεχίζουν να κρατούν τις πόλεις ζωντανές —
κόντρα στο σκοτάδι.

📸 Παραθέτω εικόνες από Αρτέμιδα, Ραφήνα και το Εκπτωτικό Χωριό — για του λόγου το αληθές.
📍Τα συμπεράσματα δικά σας.