Δήμητρα Τσεβά : «“Η ταυτότητά μας δεν γράφτηκε από ισχυρούς, αλλά από γενναίους”

Στο επίκεντρο της σημερινής εκδήλωσης μνήμης για τον Φίλιππο Καβουνίδη στη Ραφήνα, ξεχώρισε ο λόγος της Δημάρχου Ραφήνας–Πικερμίου, Δήμητρας Τσεβά, ένας λόγος που δεν έμεινε μόνο στην ιστορική αναφορά, αλλά άγγιξε τον πυρήνα της συλλογικής ταυτότητας της πόλης και της προσφυγικής μνήμης.

Η Δήμαρχος ξεκίνησε απευθυνόμενη στις «συμπολίτισσες και συμπολίτες» και στα «μέλη της τριγλιανής οικογένειας», θέτοντας από την αρχή το πλαίσιο: αυτό που τιμάται εδώ δεν είναι απλώς ένα πρόσωπο του παρελθόντος, αλλά ένας άνθρωπος που «δεν έζησε απλώς την Ιστορία· την όρισε». Με αυτή τη φράση, η Δήμαρχος κατέδειξε ότι ο Φίλιππος Καβουνίδης δεν ήταν παθητικός μάρτυρας γεγονότων, αλλά ενεργός πρωταγωνιστής μιας κρίσιμης ιστορικής στιγμής.

Στη συνέχεια, περιέγραψε με έντονη συναισθηματική φόρτιση το κλίμα της Μικρασιατικής Καταστροφής: «μέσα στο σκοτάδι» εκείνης της εποχής, ο Καβουνίδης αναδείχθηκε σε «φως σωτηρίας, φως ελπίδας, φως αξιοπρέπειας». Με τα πλοία του, με την ψυχή και την καρδιά του, δεν μετέφερε απλώς ανθρώπους από μια ακτή σε μια άλλη, αλλά έσωζε «οικογένειες, κειμήλια, την ίδια την ψυχή ενός λαού» που ξεριζώθηκε αλλά δεν λύγισε.

Το κεντρικό μήνυμα του λόγου της Δημάρχου ήταν ότι η πράξη του Φιλίππου Καβουνίδη δεν ήταν μόνο γενναία, ήταν πρωτίστως πράξη προσφοράς – υπηρεσίας:
– υπηρεσίας χωρίς ανταλλάγματα,
– πατριωτισμού χωρίς μεγάλα λόγια,
– ευγένειας χωρίς επιτήδευση,
– αλτρουισμού που δεν περίμενε ευχαριστίες.

Ο Καβουνίδης, όπως υπογράμμισε, «δεν περίμενε κανένα χειροκρότημα. Έκανε αυτό που έπρεπε». Μέσα σε αυτό το «έπρεπε» η Δήμαρχος συμπύκνωσε όλες τις αξίες που συγκροτούν έναν λαό: φιλοπατρία, ευθύνη, ανθρωπιά, αξιοπρέπεια, σεβασμό στη μνήμη και στον συνάνθρωπο.

Ιδιαίτερη σημασία είχε η αναφορά της στα «κειμήλια των αξιών», τα οποία κρατάμε σήμερα στα χέρια μας «το ίδιο πολύτιμα όσο οι εικόνες που ο ίδιος διέσωσε από την Τρίγλια». Με αυτόν τον τρόπο συνέδεσε τις ιερές εικόνες που σώθηκαν χάρη στην προσφορά του Καβουνίδη με τις άυλες αξίες που οφείλουμε να διατηρήσουμε ζωντανές.

Ένα από τα πιο χαρακτηριστικά σημεία του λόγου ήταν η φράση:
«Η ταυτότητά μας δεν γράφτηκε από ισχυρούς, αλλά από γενναίους. Κι ο Φίλιππος Καβουνίδης ήταν ένας από τους πιο γενναίους».
Με αυτή τη διατύπωση, η Δήμαρχος συνέδεσε την Ιστορία της Ραφήνας με την ηθική ποιότητα των ανθρώπων που την διαμόρφωσαν, δείχνοντας ότι η δύναμη ενός τόπου δεν μετριέται σε εξουσίες, αλλά σε πράξεις γενναιότητας και προσφοράς.

Η ομιλία της δεν περιορίστηκε στο παρελθόν. Επεσήμανε πως «σήμερα, σε μια εποχή όπου ο κόσμος αλλάζει γρήγορα και η έννοια της προσφοράς δοκιμάζεται», η παρουσία όλων στην επιμνημόσυνη δέηση «δεν είναι μόνο μνημόσυνο, είναι δήλωση»: δήλωση ότι οι αξίες της αλληλεγγύης, της ενότητας και της πίστης στον άνθρωπο δεν ανήκουν μόνο στην ιστορία, αλλά στο παρόν και στο μέλλον μας.

Ως Δήμαρχος Ραφήνας–Πικερμίου, τόνισε ότι αισθάνεται ιδιαίτερη τιμή που στέκεται μπροστά στη μνήμη ενός ανθρώπου που δεν υπήρξε μόνο σωτήρας των Τριγλιανών, αλλά «θεμέλιο της δικής μας περιοχής», αφού «η Ραφήνα δεν θα είχε τη σημερινή της μορφή χωρίς την πράξη του».

Κλείνοντας, η Δήμαρχος μίλησε για το «κερί της ευθύνης» που ανάβουμε όλοι σήμερα, δεσμευόμενοι να σταθούμε στο ύψος των αξιών που ενσάρκωσε ο Καβουνίδης. Απηύθυνε άμεσο προσκλητήριο μνήμης και ευθύνης:
– προς τους Τριγλιανούς που τον ευγνωμονούν,
– προς τη Ραφήνα που τον τιμά,
– προς όλους μας, ώστε «να κρατήσουμε ζωντανή τη μνήμη του όχι μόνο με λόγια, αλλά με πράξεις που τιμούν τη ζωή και το έργο του».

Ένας λόγος που, πέρα από τον ιστορικό του χαρακτήρα, λειτούργησε ως κάλεσμα για μια κοινωνία πιο δίκαιη, πιο αλληλέγγυα και πιο αντάξια της ιστορίας της.