“Όχι λόγια, αλλά πράξεις”: Το μήνυμα των ιερέων για τον Φίλιππο Καβουνίδη.

Κατά τη σημερινή επιμνημόσυνη δέηση στη μνήμη του Φιλίππου Καβουνίδη, στον Ιερό Ναό Παναγίας Παντοβασίλισσας στη Ραφήνα, το μήνυμα των ιερέων της ενορίας, π. Δημητρίου Μπακόπουλου και π. Αποστόλου Δάμκαλη, ξεπέρασε τα όρια ενός τυπικού μνημοσύνου και μετατράπηκε σε ουσιαστική πνευματική προτροπή.

Οι ιερείς, αναφερόμενοι στην προσωπικότητα του αειμνήστου ευεργέτη, υπογράμμισαν ότι ο Φίλιππος Καβουνίδης δεν ήταν μόνο μια ιστορική μορφή, αλλά ένα ζωντανό πρότυπο ζωής. Ο π. Δημήτριος τόνισε ότι, μετά τους μεγάλους Αγίους και τους Τριγλιανούς ιεράρχες, η ιστορία κατατάσσει τον Καβουνίδη στις μεγάλες μορφές που καθορίζουν τον πνευματικό και ιστορικό ορίζοντα ενός τόπου.

Με λόγο απλό αλλά αιχμηρό, επισήμανε ότι η τιμή προς ένα πρόσωπο έχει δύο όψεις:
αφενός στρέφεται προς τον ίδιο, ως πράξη μνήμης και προσευχής, «ώστε ο Θεός να τον συγχωρήσει και να αναπαύσει την ψυχή του»,
αφετέρου αφορά εμάς τους ίδιους, καθώς τέτοιες μορφές γίνονται πρότυπα ζωής, μας δείχνουν τον δρόμο της ευθύνης, της θυσίας και της αυθεντικής προσφοράς.

Ο π. Δημήτριος δεν δίστασε να ασκήσει και μια ήπια αυτοκριτική για τη σύγχρονη εποχή, σημειώνοντας ότι «εμείς σήμερα έχουμε πολλά λόγια και εύκολη κατάκριση, αλλά από πράξεις… μηδέν». Μέσα σε αυτή τη διαπίστωση, ανέδειξε τον Φίλιππο Καβουνίδη ως αντίβαρο στην υποκρισία και στην επιφανειακή ευσέβεια, ως πρόσωπο που «υποδεικνύει με τη ζωή του τον δρόμο που πρέπει να ακολουθούμε, με θάρρος, αλήθεια και πίστη».

Κλείνοντας, ευχαρίστησε θερμά τον Σύλλογο Τριγλιανών Ραφήνας για τη σταθερή και γόνιμη συνεργασία με την ενορία, τονίζοντας ότι «ο Σύλλογος είναι κομμάτι της ενορίας» και πως μαζί συμπορεύονται για να διατηρούν ζωντανή τη μνήμη, όχι ως τυπική επανάληψη «των ίδιων και των ίδιων», αλλά ως ζωντανή υπενθύμιση των προτύπων που χρειάζεται η κοινωνία μας.