Tι ισχύει για την αποζημίωση των δημοτικών συμβούλων

Σε μια περίοδο που οι Δήμοι καλούνται να κάνουν περισσότερα με λιγότερα, η σοβαρότητα και η ιεράρχηση των αναγκών είναι κρίσιμες. Η νομοθεσία για την αποζημίωση των δημοτικών συμβούλων υπάρχει και εφαρμόζεται, αλλά δεν αποτελεί αυτοσκοπό∙ είναι εργαλείο για την εύρυθμη λειτουργία των οργάνων.

Τι προβλέπει ο νόμος – το πλαίσιο, χωρίς υπερβολές

• Η αποζημίωση θεμελιώνεται στο άρθρο 92 παρ. 9 του ν. 3852/2010, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 11 του ν. 5056/2023: έως τέσσερις (4) συνεδριάσεις τον μήνα για τα μέλη του Δ.Σ., πλην όσων λαμβάνουν αντιμισθία. Προβλέπεται επιπλέον αποζημίωση για τη διμηνιαία ειδική συνεδρίαση λογοδοσίας. Το ανώτατο ποσό ανά συνεδρίαση δεν υπερβαίνει το 1,3% της αντιμισθίας του Δημάρχου Αθηναίων και βαραίνει τον προϋπολογισμό του Δήμου. LawspotΥπουργείο Εσωτερικών
• Ο νομοθέτης εισάγει κριτήριο απόστασης 10 χλμ.: για συμβούλους που κατοικούν εντός 10 χλμ. από την έδρα του Δήμου (καθώς και για συγκεκριμένους μεγάλους αστικούς δήμους), το ανώτατο πλαφόν μειώνεται στο 70% του προαναφερθέντος ποσού. Ανοικτή Διακυβέρνηση ΔήμοςNetAftodioikisi

Γιατί η αποζημίωση «μοιάζει» με οδοιπορικά

Η ύπαρξη ορίου απόστασης και διαβαθμισμένου ποσού δεν είναι τυπική λεπτομέρεια· αποτυπώνει την πρόθεση του νομοθέτη να αντισταθμίσει δαπάνες μετακίνησης/προσέλευσης των αιρετών στη συνεδρίαση. Με άλλα λόγια, η αποζημίωση δεν αντιμετωπίζεται ως «εισόδημα επιβράβευσης», αλλά ως κάλυψη πρακτικού κόστους συμμετοχής στη δημοκρατική διαδικασία—γι’ αυτό και διαφοροποιείται για όσους κατοικούν πιο κοντά στην έδρα του Δήμου. Ανοικτή Διακυβέρνηση ΔήμοςNet

Η τοπική συζήτηση να γίνει με όλα τα δεδομένα

Πρόσφατα ανακινήθηκε σε Δήμους το θέμα περί αποζημίωσης των δημοτικών συμβούλων. Καλό είναι, όμως, όσοι σήμερα εμφανίζονται ιδιαίτερα «ευαίσθητοι» για τις αποζημιώσεις, να επιδείξουν την ίδια προσήλωση και στην τρωτή αλλά κρίσιμη πλευρά της θεσμικής λειτουργίας: τη συνέπεια παρουσιών. Τα πρακτικά των συνεδριάσεων αποτυπώνουν αντικειμενικά τη συμμετοχή ή τις απουσίες∙ και η συστηματική παρουσία είναι υποχρέωση απέναντι στους πολίτες που εκπροσωπούνται—όχι θέμα επιλογής και αμοιβών.

Η αποζημίωση υφίσταται για να διασφαλίζει τη συμμετοχή, όχι για να γίνει επίκεντρο μικροπολιτικής. Η κοινωνία περιμένει από τους αιρετούς δουλειά, συνέπεια και αποτέλεσμα. Και αυτό ακριβώς οφείλει να είναι το μέτρο κρίσης κάθε συζήτησης.